Bodh Gaya

Według tradycji buddyjskiej tu rosło święte drzewo figowe (Ficus religiosa, Bodhi), pod którym Siddhartha Gautama- a przed nim czterech jego mistycznych poprzedników- dostąpił przebudzenia (bodhi), stając się Buddą (Przebudzonym). Najstarszą budowlę sakralną w Bodh Gaja była mała świątynia z czasów króla Aśoki (268 - 232 p.n.e.). Jednak około II w. n.e. za panowania dynastii Kuszanów zburzono ją i zastąpiono nową wielką świątynią, której nadano miano Świątyni Wielkiego Przebudzenia (Mahabodhi). W trakcie przeprowadzonej w XIX w. renowacji kompleksu świątynnego odkryto pozostałości krużganka wybudowanego w miejscu medytacyjnych przechadzek Buddy. Ślady stóp Buddy odtworzono w jego posadzce w postaci szeregu kwiatów lotosu. Świątynia Mahabodhi, którą wielokrotnie przebudowywano (VIII/XII, XIX, XX w.), stanowi obecnie symboliczne centrum indyjskiego i światowego buddyzmu i jest celem licznych pielgrzymek buddystów i hindusów. Założono tu także pierwszą wspólnotę mnichów (sangha). Od końca VI w. p.n.e. słynne miejsce pielgrzymek wyznawców buddyzmu.